Ontworpen door Els de Crook

Aldeia da Mata Pequena

We hebben een jubileum te vieren, want we zijn met Henk en Marianne al 50 jaar vrienden. We gaan al een aantal jaren elke 2 jaar met elkaar op vakantie: Madeira, La Palma, Zakynthos, Samos, Gran Canaria en nu in Aldea da Mata Pequena. Het is een soort van mini dorpje met authentieke Portugese huisjes. Er staan een stuk of 14 huisjes en ze zijn allemaal verschillend. Het bijzondere is dat de oude elementen gebleven of hersteld zijn. Wij hebben het huisje dat heet: Casa do Padeirao en van Marianne en Henk: Casa da Avo Aurora. Dit mini gehuchtje ligt dichtbij de grotere plaats Mafra.

 

1aandagavond braaf om 22:45 uur naar bed gegaan, want de wekker zou al om 3:15 uur aflopen. Natuurlijk kon ik niet meteen slapen, want ik ga nooit zo vroeg naar bed. En toen ik eindelijk sliep werd ik elk uur even wakker om te kijken of het al tijd was. Ik heb een hekel om door een wekker wakker gemaakt te worden; ook al zingt Adèle dan prachtig het nummer ‘Hello’. Dus om 2:50 uur wakker en even blijven liggen tot 3 uur. Meteen maar even op mijn mobiel de krant gelezen. Om 3:45 uur stond de taxi voor en werden we naar Schiphol gebracht. Marianne en Henk kwamen wat later, want ze hadden zich verslapen. Ik had dit als grapje tegen Frans gezegd, maar het bleek nog waar te zijn ook. Nee geen helderziende gaven hoor. Dus toen ze er waren zijn we meteen door de security gegaan en omdat we naar een Schengenland gingen, hoefden we niet door de douane. Dat scheelde dus weer een rij. 

 

Het toestel van Transavia was apart, want het had een oranje deel bij de motoren.

 

De vlucht verliep prima en aankomst in Lissabons vliegveld ‘Humberto Delgado’ was een wereld van verschil. Het was droog en al 18 graden en het zou snel veel warmer worden. Het werd zo’n graadje of 30 in de middag.

 

We hebben een grote Renault als huurauto en die rijdt prima. Henk is de chauffeur, want hij vindt het heerlijk om te rijden en wij dus niet. Goed geregeld zo.

We zijn naar de huisjes gereden en we konden er gelukkig meteen in. Meteen de koffers uitgepakt en even later kregen we informatie van Anna. Zij beheert samen met haar man Diego 11 huisjes en draagt zorg voor nog 4 huisjes van andere eigenaars. Zij wonen hier ook in een van de huisjes.

IMG 0001

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We kregen informatie waar we konden winkelen en eten, maar het was veel en we sloegen maar weinig op in onze slaperige grijze cellen. Toch hebben we de Lidl gevonden en op de terugweg ook gezien waar de andere winkel was. Die is voor de volgende keer. Boodschappen verdeeld en idem het klaar maken van het eten voor de gourmet. De gezamenlijke eet-en kaartlocatie is bij ons. Wij hebben een overdekt deel in de tuin en - indien het slecht weer zou zijn - ook een grote tafel in de keuken. Dus met kaarten en samen eten is het handiger bij ons. Om 16:30 uur samen gekomen en eerst wat gedronken en toen heerlijk gegourmet en gekletst. 

 

Kaarten hebben we maar even geskipt, want daar waren we toch te moe voor.                                                                                                                

 

 

 

 

 

 

 

 

De bedden zijn prima. 

Een gewoon nachtje slapen doet een mens goed en om 8 uur fris en fruitig opgestaan.

De bakker brengt ovengebakken vers brood en dat wordt rond 9 uur vers in een zak aan de deur gehangen. In de koelkast staat een bordje met 2 soorten kaas en vleeswaren en dan nog 2 soorten jam en muesli voor melk of yoghurt, thee, koffie enz. Heerlijk buiten ontbeten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een impressie van de huisjes en omgeving met licht en donker. Er lopen katten rond en ze weten ons dus ook snel te vinden. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Miauwwwwwwwwww

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lekker rustig aan gedaan en ’s middags naar Mafra gegaan.  Toen we Mafra binnenreden zagen we al een kolossaal gebouw: het Paleis van Mafra. Dit is een combinatie van een gigantisch paleis en een Franciscanenklooster, die rondom een basiliek gebouwd zijn. 

 

 

En als je dan bedenkt dat het in eerste instantie gebouwd zou worden als eenvoudige huisvesting voor een stel Kapucijnermonniken, die daar dus in soberheid zouden gaan leven. Het werd even anders toen er steeds meer goud uit Brazilië kwam en men het bouwplan ging wijzigen in dit enorme gebouw met allerlei kunstschatten.

Het begon allemaal in het begin van de 18de eeuw toen Koning Johan V van Portugal plechtig beloofde dat hij een groot klosster zou laten bouwen als zijn vrouw hem kinderen zou geven. Met de geboorte van zijn dochter Maria Barbara in 1711, kwam hij zijn belofte na en gaf hij de opdracht tot de bouw en op 17 november 1717 werd de eerste steen gelegd. Het totale complex heeft een oppervlakte van ongeveer 37.790 m2 met een slordige 1200 kamers en 156 trappenhuizen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de tuin van het gebouw waren roofvogels aan een touwtje natuurlijk en die mocht je - uiteraard tegen betaling - op je arm laten zitten.

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben het imposante gebouw achter ons gelaten en zijn boodschappen gaan doen voor de gourmet. 

 

En zoals elke morgen starten we onze dag met een heerlijk vers broodje.

De ochtend lekker lui doorgebracht en toen ik in de tuin op mijn iPad aan het werken was, kreeg ik de melding dat de iPad af moest koelen voordat ik hem weer kon gebruiken. Hij stond in de zon en het is hier behoorlijk warm. In Nederland was het noodweer en hier 30 graden met een strak blauwe lucht. 

 

‘s Middags zijn we in de tuin van Marianne en Henk gaan kaarten, want het werd behoorlijk heet en daar is het iets koeler.  ‘s Avonds zijn we in een plaatselijk restaurantje uit eten gegaan. 

 

 Heel vaak zie je waakhonden in Portugal. Ik vind het zielig dat ze de hele dag in hun hok moeten zitten en hun ding moeten doen: blaffen als alarm. Die kleine hond was zo lief en als ik hem aaide dan duwde hij zich tegen het gaas om nog dichter bij me te komen. De grote hond durfde ik toch niet te aaien, want die tandjes waren aanmerkelijk groter.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eten wat over is gooi in speciale bakken en dat is voor de dieren, zoals dit varken en verder ezel, ganzen en geiten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Het huisje van Marianne en Henk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leuk hekje van de tuin van Marianne en Henk.

 

 

 

 

 

 

 En nu ons huisje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

De sleutels zijn ouderwets en van groot formaat. 

 

In onze tuin hebben we een overdekt terras en als je dan zo heerlijk zit te gourmetten, dan komen er katten poolshoogte nemen. Eerst vanaf het dak en als het zicht hen bevalt, dan komen ze ons eten van dichtbij bewonderen en ... happen gezellig mee.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ze hebben hier een aparte manier om de nokpannen vast te zetten.

 

 

 

 

 

 

Cabo da Roca aan het meest westelijke deel van de kust, zat vol met zeevlam. 

 

 

 

 

 

Zoekplaatje: 2 foto's van hetzelfde gebouw. Wat mis je op foto rechtsonder.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben er cappuccino gedronken en zijn toen naar Sintra gereden.

Sintra is een toeristisch plaatsje en het was er heel druk en heel warm. De auto parkeren was lastig en toen we eindelijk een plekje vonden was de consequentie dat we weer omhoog moesten lopen en dat bleek stijlen en verder te zijn dan we ingeschat hadden. Dus wat rondgelopen en al snel een terrasje opgezocht om uitgebreid te eten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een rustdag ingepland, want het kwik steeg behoorlijk en zal de 30 of meer wel halen. Gelezen, een spelletje gedaan en gewoon lekker geluierd.

 

Marianne en Henk zijn wel even op stap en doen op de terugweg de boodschappen voor de gourmet. En daarna rikken natuurlijk. We beginnen met eten en rikken als het nog licht is, maar we gaan dus gewoon buiten door met een lamp en kaarsen.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Henk had zijn bril gepoetst en hier is het bewijs.

 

 Vogeltje in de tuin; een Groenling.

 

 

 

 

 

We ontbijten altijd buiten en om 10 uur was het al bijna 23 graden; het belooft dus een hete dag te worden. 

Rond half 1 zijn we wat gaan toeren om de omgeving te zien en het voordeel is dat je airco in de auto hebt. 

 

Tot slot naar Mafra gereden en daar heerlijk op een terras gegeten. Wat is het voordelig hier. Voor 3 personen - Marianne, Henk en ik - kabeljauw met aardappelen en rijst waar allerlei groenten in zat, Frans wilde beer met van alles erbij en dan nog 2 grote bieren, 1 witte wijn en ik cola en water. En vooraf kregen we brood met kaasjes en olijven. Hele vriendelijk en leuke bediening en dan krijg je een rekening van totaal €56,--. 

 

Nog een paar boodschapjes gedaan voor de kaartavond en toen naar huis.

Het zonnetje had zich al weer gemeld bij het opstaan. Marianne en Henk zouden naar een kennis in Lissabon gaan en wij zouden de geplande wandeling maken naar het volgende gehuchtje. We hadden ieder een wandelstok en die hadden we echt nodig, want het pad was slecht begaanbaar door de losse stenen en kuilen en daarbij de op- en afgaande delen...

En tot slot het tijdstip van vertrek 11 uur en we hadden enkel een flesje water bij ons. In 3 kwartier waren we aan de andere kant en toen moesten we de keuze maken of we dezelfde weg terug zouden nemen of via een andere weg zouden gaan. We kozen optie 2 en hadden we dat maar niet gedaan. De route was erg lang en heuvelachtig. Een groot deel langs een snelweg en geen café of winkel te zien. Daarna B-weggetjes met losse steentjes, heuvelachtig en die koperen ploert bleef wist ook van geen ophouden. Onderweg een paar leuke foto’s genomen van de weidse vlakten en dan zie je ook meteen dat het erg heuvelachtig is. Maar voor een wandeling was het eigenlijk veel te warm. Thuisgekomen meteen het vocht aangevuld.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is verbazend dat hier nog planten groeien en bloeien zonder een regenbuitje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Boven zie je ons gehuchtje vanaf de andere kant.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

We zijn naar het Tapada Nacional de Mafra geweest. Een enorm park met flora en fauna. We hadden een ritje met de eco-kar geboekt en we zijn 2 uur rondgereden en hebben herten in alle soorten en maten gezien en ook everzwijnen. Het burlen van de heren herten is leuk om te horen. Hun gedrag is erg macho, want het is paringstijd en dus willen ze stoer en sterk voor de dag komen voor de vrouwtjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

Dit grote bassin gebruikte de koning ook als zwembad.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In Portugal heeft het veel te weinig geregend en alles is ontzettend droog. De dieren zijn slim en vreten hier en daar de rubberen waterslangen door om water te hebben. Dat zie je aan de donkere stukken grond tegen de berg  [foto rechtsboven]. Daar lopen slangen die in het bassin uitkomen en die bijten ze kapot om water te hebben.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Hieronder een paaltje waar bovenop een zoutklompje voor de dieren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rechts een boom met een gezwel wat niet besmettelijk is voor de andere bomen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

14 jaar geleden was er een grote brand waardoor een flink deel van het park  verbrand was en vooral de bodemplanten hadden hier flink van te lijden. De kurkbomen waren beter bestand tegen het vuur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze bomen staan er al eeuwen en enige ondersteuning is dan soms nodig.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het park werd ook in opdracht van die koning – je weet wel van het paleis en basiliek in Mafra - gerealiseerd. Het park werd omringd door een flinke muur en binnen in het park werden dieren uitgezet en wateropvang geregeld; bassins. Op die manier was het eten en drinken gegarandeerd voor de koning en zijn gevolg op het paleis in Mafra. De koning had zelfs stenen jachtplekken laten maken, zodat hij makkelijker en veiliger het wild kon afschieten.

 

En bij thuiskomst stond er een mand met pepermuntwater met citroen en 4 stukjes eigen gemaakte taart klaar. De verzorging is hier uitermate goed. Brood ‘s morgens vers aan de voordeur, beleg, vruchtensap, boter en melk in de koelkast. En dan nog een mand met jammen, cacaopoeder, thee, toastjes enz. En dan nog een karaf drank gemaakt van morellen en een bakje met een soort van kletskopjes. Ook wc papier wordt aangevuld. Het zijn huisjes met de faciliteiten van een hotel.

 

 

 

 

 

 

 

 

Het zou erg heet worden en dus een uitstapjes naar de kust: Ericeir. Een prachtig dorp/plaatsje aan de kust met vissersboten en een mooie kuststrook en groenblauw water. 

Een paar kapelletjes gezien waaronder de Capela de Nossa Senhora da Boa Viagem.

Heerlijk gegeten in een plaatselijk restaurantje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Prachtig bijgehouden wit-blauwe huizen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Hier hangen zelfs de rauters buiten op de muur [links].

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ja ze hebben hier toch wolken. Vanmorgen stonden we op en toen zagen we de zon niet. Ik had hier gisteren voor het eerst een beetje sluierwolken aan zee gezien, maar nog geen echte wolken. En ja daar waren ze dan toch vanmorgen. Maar toen we - zoals altijd buiten - aan het ontbijten waren zag ik dat de zon zijn best deed om erdoor te komen en nu om 11:15 uur zitten we weer in het zonnetje.

In de loop van de middag naar Mafra gegaan om uitgebreid te eten. Daarna zijn we naar Sobreiro gereden. We kwamen hier gisteren langs en het was zo’n grappig plaatsje met een openluchtmuseum-achtige sfeer van huisjes die ingericht waren zoals vroeger.

                                                                     

Die draaiende molen maakt flinke herrie met die klepperende zeilendoeken aan de wieken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rechterfoto: allemaal van die ouderwetse grote sleutels tegen het plafond en muren.

 

 

Wolken en wolkjes, maar geen regen.  Hier is al 4 maanden geen druppel regen gevallen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag stond Lissabon op het programma en al om 8 uur in de auto. We hebben geparkeerd in een parkeergarage in de buurt van de trammetjes. Dit was het beginpunt en dat was maar goed ook, want binnen de kortste tijd liep het trammetje vol. We hebben 40 minuten in lijn 28 gezeten. Hartstikke leuk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna nog een kathedraal bezocht en langs de Taag gelopen. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze man plaatst stenen op elkaar en gebruikt geen lijm, maar balans.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op een terrasje geluncht en toen met de taxi terug naar de auto en naar Belem.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Anna brengt ook eigen gemaakte lekkernijen, zoals een stukje taart en warme haverpap met kaneel en nog wat er in wat ik niet thuis kon brengen. Ook had ze vandaag weer een nieuw klein kaasje meegenomen, omdat ze weet dat wij van kaas houden. De vorige keer was het een geitenkaasje en nu een klein rond kaasje van koeienmelk.

En op de laatste avond kregen we een potje eigen gemaakte jam; lief en lekker.

 

 

 

 

 

En zo kwam er een eind aan onze 15 daagse vakantie.

 

 

 

Marianne en Henk dank voor de gezellige tijd en het samen vieren van onze 50-jarige vriendschap.