Ontworpen door Els de Crook

 

India, Rajasthan en Nepal

 
 

Ruim 14 jaar geleden waren we ook in India; het zuidelijke deel.
Maar Rasjathan en de indrukwekkende Taj Mahal stonden nog steeds op ons verlanglijstje. En als je dan toch in Noord India bent dan wilden we dat graag combineren met Nepal.

De geschiedenis laat ik achterwege, want het wordt sowieso een reis met veel info en/of foto's..

We hebben de reis bij Koning Aap geboekt; een prettig reisbureau en fijn dat je alle info en mogelijke wijzigingen on line kan volgen.
De visa is wel wat ingewikkeld want de autoriteiten van India veranderen nog al eens t.a.v. welke informatie ze precies willen hebben.

Op de site zagen we dat de groep uit totaal uit 9 mannen en 9 vrouwen bestaat; variërend in geboortejaar van 1944 tot 1961. Later bleek dat er 1 vrouw had afgezegd.


Vlag India

India is ongeveer 80 keer groter dan Nederland. Er wonen allerlei verschillende soorten bevolkingsgroepen. Naast extreme rijkdom gaan armoede en analfabetisme helaas ook hand in hand. De vrouwen nemen een ondergeschikte positie in in vergelijking met de man. Een vrouw is altijd afhankelijk; als kind van haar vader, als echtgenote van haar man en als weduwe van haar zoon.
Het is sinds de jaren negentig verboden om foetussen te manipuleren zodat er jongens geboren worden, maar de realiteit is anders en dat zie je ook aan de cijfers: er wonen in India meer mannen dan vrouwen!

Officiële taal is Hindi en daarnaast Engels en nog anderen natuurlijk.
De religie: Hindoeïsme (ongeveer 80%), Islam (circa 13%) en dan nog enkele procenten voor het Christendom en Sikihisme.
Munteenheid: de Indiase roepie (INR):  € 1,-  = 60,6779 INR en andersom:  1 INR = € 0,0165.
Tijdsverschil: in de winter is het in India 4:30 uur later.
De naam India is afgeleid van het lokale woord voor de rivier de Indus (Sindhu).
Klimaat: afhankelijk van welk deel want het grootste deel heeft een tropisch klimaat, de centrale hoogvlakte (midden van het land) heeft een steppeklimaat en noordwest en landinwaarts een woestijnklimaat en natuurlijk een hooggebergte klimaat in de bergen.
 
Drie weken voor de reis hebben we het E-ticket nummer van Koning Aap gekregen en daarmee de KLM gebeld om een upgrade uit te laten voeren. Wij zitten namelijk graag op een rij met 2 stoelen, omdat je dan niemand lastig hoeft te vallen als je naar de wc wil enz. voor € 30,-- per persoon per vlucht (dus totaal € 120,--) hebben we nu onze stoelen vast kunnen laten leggen.



Toen we donderdags rond 1 uur naar bed gingen lag er wel wat sneeuw, maar op dat moment was het gestopt met sneeuwen. Grote verrassing dus toen we 's morgens om 7 uur op stonden en zagen dat er een pak sneeuw lag. Mascha zou ons om 8 uur op komen halen om ons naar Schiphol te brengen. Ze was er stipt om 8 uur, maar de weg bleek behoorlijk glad te zijn.
Arno belde al of we al Schiphol waren, want hij was daar aan het werk en had de problematische toestand van de wegen gezien. Hij zei ook dat de vlucht waarschijnlijk toch vertraging zou oplopen vanwege de vele laatkomers en de sneeuw bij de start- en landingsbanen. Altijd makkelijk als je de inside informatie krijgt, want dit staat natuurlijk niet op internet. De tijd die het ons anders kost om op Schiphol te komen betrof nu slechts de afstand tot het volgende dorp. We hebben 5 keer langer over de tocht naar Schiphol gedaan. Iedereen reed uitermate rustig tot zacht en in het begin waren de wegen nog onvoldoende gestrooid.
Gelukkig waren we nog op tijd om onze koffers bij de drop off af te leveren. Daarna meteen door de douane en toen we bij de gate kwamen konden we ook daar meteen gecontroleerd worden. Arno kwam ons nog even uitzwaaien.
En bijna gelijktijdig was het boardingtime, dus zaten we ongeveer 10:45 uur in het vliegtuig. De geplande vertrektijd was 10:55 uur, maar dat zou wat later worden vanwege de sneeuw en het sneeuwvrij maken. Maar op een bepaald moment sneeuwde het zo hard dat zelfs het sneeuw ruimen niet meer functioneel was en dus werd alles voor onbepaalde tijd plat gelegd. Ik dacht meteen aan al die moeders met kleine kinderen die ook in het vliegtuig zaten. Na een tijd werd gelukkig het entertainment programma opgestart zodat je op je eigen display een film kon kijken. Ik heb de 'Gelukkige huisvrouw' gekeken; een ontroerend mooie film.
De captain hield ons regelmatig op de hoogte, maar kon telkens alleen maar melden dat er nog geen verandering was. We werden gegijzeld door de sneeuw.
De warme broodjes van het eind van de vlucht werden warm gemaakt en uitgedeeld, omdat het later en later werd en de mensen ook honger begonnen te krijgen. (foto's  in het vliegtuig met mijn iPhone genomen).
In de loop van de middag ontstonden er arbo-achtige problemen voor het personeel, want de cabin crew moet bij een bepaald aantal uren 2 uur rust nemen en met de nog te vliegen uren zaten ze over het toegestane aantal. Idem dito voor de piloten en daarom kwam een derde piloot de vloot versterken.
Rond 16:30 uur kregen we te horen dat er een aantal vliegtuigen zich klaar konden gaan maken om te vertrekken. Eerst moesten we op onze beurt wachten en toen het zover was was de baan veel te glad voor de back-off truck (duwt het vliegtuig achteruit).Zelfs een 2de truck hielp niet. Dus er werd strooizout aangesleept en dat nam natuurlijk ook weer tijd in beslag en toen dat klaar was, lukte het om ons vliegtuig naar achteren te duwen. Daarna was het op onze beurt wachten om het vliegtuig sneeuw- en ijsvrij te laten maken. 

Uiteindelijk konden we om 17:45 uur (bijna 7 uur later dan gepland) opstijgen en vlogen we in 7¼ uur naar Delhi.
Daar kwamen we tegen de ochtend plaatselijke tijd aan (tijdsverschil = 4½ uur later) op de Indira Gandhi Internationale luchthaven van Delhi; de hoofdstad van India. Daar stond de reisleidster Marjan ons op te wachten en 3 kwartier later - om 7:45 uur arriveerden we in ons hotel in de wijk Karol Bagh aan.
Tijdens die rit kwam al het vele en vooral ook lawaaierige verkeersleven ons bekend voor. Iedereen die een claxon heeft toetert en doet dat vele malen achter elkaar. De rest moet het doen met toetertjes van brommers en de fietsbel, maar ieder draagt zijn lawaai steentje bij. Wat me verder meteen op viel was dat alles - bomen, planten enz.. - bedekt waren met een laagje stoffig zand en ook dat alles er wat bedompt uitzag; leek op een vorm van heiig, maar zal waarschijnlijk komen door alle uitlaatgassen en brandjes die gestookt worden om rotzooi wat op te ruimen - als men het niet gewoon op straat gooit - en om zich te warmen, want er leven nog veel mensen op straat.  En het is winter waardoor de nachten toch behoorlijk koud kunnen zijn. En dat men hier gewend is aan warmte zie je ook terug in de kleding; warme mutsen en jassen (voor die personen die het zich kunnen veroorloven) bij een temperatuur van een graadje of 20 tot 24.

Wachten op de sleutels en toen naar de kamer om te douchen, daarna even ontbijten en om 10 uur volgde de stadstoer die de hele dag in beslag zou nemen.

Delhi is opgesplitst in 2 delen: Oud Delhi en Nieuw Delhi. En zoals de namen al aangeven is Oud echt het oude en vooral ook drukke Delhi met moskeeën, bazaars, steegjes en natuurlijk historische en monumentale gebouwen; zoals het Rode Fort en de grootste moskee van India die in Afghaanse stijl is gebouwd:  Jama Masjid. Gezellig wandelen door de bazaars van onze wijk (Karol Bagh) en Chandni Chowk.
In het nieuwe gedeelte van Delhi staan de gebouwen van de regering, ambassades, koloniale gebouwen en prachtige villa's.
En de residentie van de president Pratipha Patil: Rashtrapati Bhavan. Maar zij bekleedt meer een ceremoniële functie. Belangrijker is de minister president: Monmohan Singh.
  Dubbele zwarten voeten: verbrande kleur door de zon en het vuil.

En er rijden nieuwe en oude bussen rond.

 

 

 

 

 

De Jami Masjid moskee. Deze moskee werd door Shah Jahan opgericht en is de grootste moskee van India. Midden op het plein was vroeger de 'was plaats' om zich te reinigen voor dat men de moskee in ging.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In Delhi zie je weinig tot geen koeien omdat zij uit de stad worden geweerd. Het wordt hen moeilijker gemaakt om de stad binnen te komen door een soort van wildroosters.

De vogels maken zelfs nesten in een lamp.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrouwen kregen een soort van jasjurk aan en als een Mien Dobbelsteen zonder schoenen, want die moesten uit, liepen we rond.
Foto onder zie je een roze en oranje creatie van Mien.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                rechts zie je de schoenen oppasser. Nummerbord Delhi = DL

 Het lijkt wel of men een recordpoging van HOEVEEL KINDEREN KAN MEN IN 1 FIETSTAXI VERVOEREN voor het Guiness book of records aan het uitvoeren is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Straat tafereeltje met dit keer geiten in de hoofdrol.

Er zijn hier veel wildplassers, maar het kleine jongetje hieronder probeert de wereld te veranderen en begint bij zichzelf door in een plastic flesje te plassen. Hopelijk verkoopt hij het niet voor limonade.... Dadels voor de verkoop en de verkoopwaar is bezaaid door vliegen.  

 

 

       

 

 

 

 

 

 

 

                        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onder zie je een geit met een trui. Ik heb al een aantal geiten gezien die een trui droegen... winter hè!

 

 

 

 

 

 

 

 



De India poort. Het is een monument voor de gevallen soldaten. Er staat een erewacht bij.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
verkoper met een anti zonnesteek paraplu









 

 

 




Het stikt hier van de Knabbels en Babbels beestjes.



Bijna iedereen vindt het leuk om op de foto te gaan; ze vragen er vaak zelf om


Lemon soda is een heerlijke dorstlesser

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

linksonder  een nooit afgemaakte toren.

 

 

 

 Het Qutab Minar complex met een prachtige minaret van zo'n 73 meter hoogte. Het dateert uit de 12de eeuw en gebouwd door Outbuddin Aibak. Omdat er vorig jaar 3 schoolkinderen van de minaret gevallen zijn, is hij gesloten voor publiek.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Links: wintertijd dus muts enz. want het is voor hen koud met een graadje of 24....

 

 

 

 

 

Zelfs hoog op de onafgemaakte toren lopen de eekhoorns.

 

 

fiere vogel

 

 

 

 

Een swastika kruis in de steen linksonder gekrast.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Sikh tempel is in de 17de eeuw gebouwd door Guru Arjan.
De naam van de tempel is Gurdwara Darbar Sahib oftewel de Gouden Tempel. Prachtig overdag maar nog indrukwekkender als het donker is en de tempel verlicht is.
Het woord Sikh betekent Discipline. Maar om de tempel te mogen betreden gaat er wel even iets aan vooraf: schoenen en sokken uit en haren dienen bedekt te worden. En dit keer gold de regel ook voor de mannen. De mannen hieronder konden zo vervangers zijn voor kabouter Plop en kabouter Lui.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen de excursie voorbij was zijn wij op stap gegaan om een ATM (pinautomaat) te zoeken, zodat we weer wat rupia's konden pinnen. De kleine straatjes met alle verkeer door elkaar (autos, brommers, fietsen, trucks, bussen) dat onder luid getoeter een plaats verovert in de beperkte ruimte van de volle straatjes. Dus hier en daar weg springen, maar ook vastberaden en duidelijk door lopen als je wil oversteken. Een wirwar aan straatjes en steegjes verder hadden we - op aanwijzing van een winkelier - de pinautomaat gevonden.
Daarna nog wat boodschapjes gedaan en toen was het al weer tegen 21 uur. Mijn computer aangezet en alle foto's op mijn computer gezet en begonnen aan het verslag. Om half 12 ging ik slapen met de straat vol herrie op de achtergrond en gerommel van borden en dicht slaande deuren in het hotel, maar dat maakte niks uit; ik ging slapen en na zo veel uur zonder slaap was die rust heel welkom.

De routine zat er al meteen in: 7 uur koffers buiten de deur en 7:45 uur vertrek. Daar tussendoor ontbijten.
Vandaag was het reisdoel Rasjasthan en specifieker het gebied Shekhawat en de plaats Nawalgarth.  Maar onderweg nog geluncht en ook nog een foto stop.








mooie madonna





In Rajasthan dragen de mannen grote tulbanden, ze hebben prachtige snorren en dragen oorbellen. De vrouwen kleden zich in kleurrijke sari's en dragen veel zilveren sieraden.
Het sikhisme (in Haryane en Punjab wonen de sikhs) schrijft de mannen voor dat ze hun haar niet mogen knippen.

Jonge kinderen lopen de hele tijd met nog kleinere kinderen op hun arm te zeulen. Ze zijn er heel bedreven in.

Buiten Delhi lopen de koeien dus wel gewoon overal rond en liggen te herkauwen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het plaatsje Nawalgarth ligt op zo'n 272 km van Delhi, maar de tijd om die afstand te overbruggen is behoorlijk lang. Grote wegen ontbreken en de wegen waarop gereden moet worden verkeren vaak in slechte staat. Een enkel keer tref je een geasfalteerde weg. Het kost zo'n kleine 8 uur om die afstand te overbruggen.
Het rijden ziet er net zo slecht uit als de wegen, maar meestal gaat het net goed. De wegen zijn smal en inhalen doet iedereen die harder kan rijden en dito toeteren. Men rijdt gewoon en kijkt rechtuit waar men naar toe wil. Men kijkt dus niet eerst links en rechts of men kan invoegen...NEE, men rijdt en de andere verkeersdeelnemers voegen zich erbij of gaan op zij.


Buiten Delhi lopen dus koeien gewoon overal vrij rond en op een bepaald moment moest de chauffeur had de chauffeur de
keuze tussen een koe en een fietser, maar het was voor hem geen keuze: de fietser moest heel snel uitwijken en de koe kreeg voorrang.

Nawalgarth is al eeuwen een belangrijk als onderdeel van de handelsroute. Maar de plaats is nog steeds bekend om zijn koopmanshuizen met een binnenplaats (haveli's) en rijkelijk voorzien van fresco's en houtsnijwerk.
Onder: ons hotel. Frans opent de kamer; groot hangslot! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En natuurlijk ook het 'stadje' bij avond ontdekt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Somosa broodjes gekocht; een broodje van opgevouwen deeg met aardapelvulling wat gefrituurd wordt. Was wel lekker. En zo ziet het geld eruit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Het dier belt nog net niet aan...

Bikaner is een afgelegen buitenpost in de woestijn en werd in 1486 veroverd door de rathor-vorst Rao Bika. Hij was de 2de zoon van de stichter van Jodhpur en naar hem is deze stad vernoemd. Onderweg daarnaar toe hebben we een foto stop gemaakt. Hier doen kamelen het werk van wat bij ons vroeger een paard deed.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

lift van ons hotel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


In 1587 startte - in opdracht van radja Rai Singh - de bouw van het gigantische fort Junagarh. Hier binnen liggen 37 paleizen met paviljoens en binnenplaatsen versierd met mozaïeken, tempels enz.

 

 

                                                         

     

                                                  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vroeger hield men zich met een heel speciale manier van piercing bezig: valding met een deel hele lange spijkers, dus bij ongenode gasten.... [onder]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 De bedden [rechtsonder] hingen met touwen aan het plafond; soort van schommelbed.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Wat een kleurige paleizzen en zo afwisselend gebruik gemaakt van kleuren en materialen en ook de doorkijkjes zijn leuk van vorm.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bij de reis hadden we ook een excursiepakket genomen en daar zat o.a. de stadstoer door Delhi in en een Raiser Camp Duinen en Diner met dansvoorstelling in.
Eerst met de bus de woestijn in en daar over gestapt op de kamelenwagen. Nou staan die beesten vrij hoog op hun poten en ik dus laag. Gevolg dat het een hele klim was om via een plastic stoeltje in die wagen te komen. De wagen helt daarbij nog achterover en dan moet je je houding corrigeren, want met je rug tegen een houten plank klotsen is ook niet echt aangenaam. Een grappige belevenis, maar ik hoef geen herhaling.
De zonsondergang die we tijdens de rit zagen was mooi.

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




 









  Prachtige zonsondergang.  En toen we bij de plek waren aan gekomen stond het dans- en  muziekgezelschap al klaar; prachtige voorstelling tijdens het eten.

                          

                                                                   

                           

  

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          
Na het eten weer met de bus terug naar het hotel.
     
                                                                                                                                                                                                                                              Uitslapen was er weer niet bij, want ik wilde graag mee naar de Rattentempel in Deshnoke (30 km naar het zuiden). Deze tempel is van de wonderdoener Karni Mata, de god van de rathors van Bikaner. Hier lopen een heleboel ratten vrij rond. Je moet je schoenen uit, zoals gebruikelijk is bij alle tempels en je mag een  soort van slofje aan. Wel handig want er ligt natuurlijk ook veel poep van de duiven en de ratten.
Mensen komen hier bidden en geven ook geschenken in de vorm van een sari en eten. Een aparte belevenis.  Onder de voeten van Carla die ik even 'geleend' heb voor de foto van de slofjes.


















 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze rat lag te slapen in het hek; hij houdt zich met zijn rechter pootje vast. De ratten lopen vlak langs je en soms over je slof, maar verder doen ze niks.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na het bezoek aan de rattentempel gingen we de mensen die niet mee gegaan waren bij het hotel ophalen en weer op weg naar onze volgende bestemming.
Onderweg nog een paar foto stops. De eerste was bij een drinkgebied voor een bepaald soort kraanvogels, maar voor we daar waren kwam ik nog een schoolklasje tegen. Onder een schooltje.























 

 

 

 

En bij het watergebied hingen wat kinderen rond. Onze haarspeldjes, ballonnen, pennen en zeepjes wisselden van eigenaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Het jonge meisje met haar zusje op de arm wilde ik een papieren zakdoekje geven om die vieze snottebel van dat kleintje af te vegen, maar dat vond ze smerig en ze veegde meteen vlot met duim en wijsvinger de neus af van het kindje en gooide het op de grond en veegde haar hand aan haar rok af. ja zo heeft elke cultuur zijn invulling over wat wel of niet smerig is.


De volgende stop was een groep met kamelen. Wat een kolossen zijn het en zeker als je er zo veel bij elkaar ziet.





























LACHT HIJ ME NU UIT????            

rechts: brandmerk


De laatste stop van deze dag was de aankomst bij ons hotel in Jaisalmer.

Deze plaats is bekend om zijn fort: Jaisalmer fort en in de avond ziet het er prachtig verlicht uit. Morgen hebben we een vrije dag en gaan we wandelend naar het fort en terug met de auto-riksja (tuktuk). En rechtsonder een ongewenste gast in onze slaapkamer.

















Een vrije dag en dus eerst uitgeslapen tot 7:45 uur en toen ontbeten en op pad. We gingen naar het fort en kwamenonderweg weer van alles tegen; mooie mensen en dieren

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hier liepen we tussen de paarden. Rechtsboven zie je dat 2 poten van het paard vastgebonden zijn, zodat hij niet weg kan lopen. Bij meer paarden was dat het geval.






 

 

 

 





 

 

 

 

 

 

 

 





Het dier links kon bijna niet op zijn poten staan. Hij moest telkens even uit rusten en ging dan weer een paar stappen verder.

 

 

 



Iedereen zit hier tot op - voor hen in elk geval - hoge leeftijd op hun hurken.

 


Onder moet het meisje de hele tijd optreden, zelfs op het heetst uur van de dag en zonder vangnet natuurlijk.... Als ze valt en een handicap zou hebben dan is ze evengoed weer inzetbaar; namelijk als bedelares....






















Bij het fort kwamen we een aantal van de groep tegen en zijn we samen met een gids door het fort gegaan.

Het Jaisalmer Fort dateert uit 1156 en heeft een overweldigende bouw; een soort kantwerk in zandsteen. Kleine slingerende steegjes/straatjes voeren je door het fort heen. Bepaalde delen zijn bewoond door generatie mensen: warriors en nog een bepaalde groep. Het fort heeft 4 poorten. Maar eerst zagen we vlakbij ons hotel nog een paleis.

 

 

 

 

 

 










 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




boven op de muur liep een hond met zogende jongen.

 

 

Deze 2 zijn geen echte heilige sjamanen, maar je kunt ze vergelijken met de Nederlandse levende beelden. Echte sjamanen nemen namelijk geen geld aan en zij zitten juist voor geld. Maar ach even goed leuk voor een foto.
Mooie koppen toch?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Wel slim dat de mensen hier inspelen op de toerist door zich als sjamaan te kleden en te schminken. En al zittend kan men dan geld verdienen, want de meeste toeristen willen wel een foto maken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Elke dag bakt men (niet iedereen natuurlijk) 3 roti's extra: 1 voor de koe, 1 voor de hond en 1 voor de arme/gebrekkige mens. De koe links ging zijn ontbijt halen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onder foto's van de tempels:
Rishabdevji tempel en de Sambhavnath tempel. Dit zijn Jaïn-tempels uit de 12de tot en met de 15 de eeuw en ze zijn vooral beroemd om hun beeldhoudwerk.


 

  

 


 






 
 

 
   
Als je bedenkt dat deze tempels al zo oud zijn en dat men dus met heel wat primitiever gereedschap dit alles heeft gemaakt, dan kijk je nog meer je ogen uit. En het ziet er nog prima uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               

 

 

 

 

uitzicht over de stad en een tulbandje testen









 

   


 
 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

links de gids; hij sprak goed Engels en wist veel te vertellen.

 

 

 




  





 
 























 

Stoffige straten en dan met die mooie sari’s. Ik begrijp niet dat de mensen hier hun kleding zo goed schoon krijgen.

 

Boven: kijkt Frans naar de kaartende mannen; het was geen rikken....      Boven en onder proberen mensen koeien in de cattle van te krijgen om ze buiten de stad weer vrij te laten, maar dat is niet gemakkelijk. De dieren laten zich wel lokken met eten, maar spontaan in de wagen stappen is er niet bij. Dus volgt er een strijdje van de mens met de heilige koeien.












































                                                                                                                                                                                                                                  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Boven: het postkantoor.

 

 

 

 

 

 

 



koe likt een vrachtwagen uit, ja een kind de pan van de pap en de koe...

 

 

 

 

 

 

 

 

 





   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Het eten wat ik niet op kon heb ik in een plastic zakje gedaan en aan deze manke hond gegeven. Hij keek raar op en at voorzichtig....


We wilden naar de begraafplaats (cenotaphs) aan de overkant van het hotel gaan, maar die was gesloten. Dus even een tuktuk (autoriksja)  genomen en naar de begraafplaats 6 km verderop gegaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


                                                                                           

Dit is het eerste gedeelte van de reis en op: Noord India 2 staat het vervolg.